شوق آمدن بهار همه را از من غافل کرده است .
اول فروردین روز تولد من است
روز جهانی شعر !!!
خنکای نسیم نوروزی گوارای جانتان !
باز این چه شورش است ...
لیوان نیمه خالی
لیوان نیمه پر
بر روی میز می گذارم
و از پنجره خیابان را می پایم
ـ دریا به راه افتاده است
با بیرقی سیاه که توفان
او را به اهتزازی خون رنگ برده است
و ماهیان تشنه که آرام
در بهت خیس خیابان شناورند
اینجا کجاست
وقتی اذان بریده بریده است
وقتی صدا چه قرمز
چکه می کند
دریا در این صلواه ظهر چه می خواهد ؟
و ماهیان کوچک غمناک
لب های اعتراض خود را
برای چه
بر شیشه های پنجره ی نمناک
می نشانند ؟
لیوان نیمه خالی
لیوان نیمه پر
و ساعت در بهت ظهر گرما
خاموش مانده است
در کوچه و خیابان
دریا شناور است
دریا که در اتاقم
با ماهیان خسته ی کوچکسال
با کهکشان شیری ...
لیوان روی میز
خمیازه می کشد
من تشنه ام شدید
«دیوان محتشم » نیز
در گوشه ی اتاق
از حال رفته است ...

